Diegeza

O wielkiej Rebelii Długouchych, spisano tak: I przyszły dni zamętu, w których wiatr niósł wonie popiołu, a ziemia drżała pod stopą wygnańców. Elfy, co niegdyś były panami królestw cienistych i świetlistych, powstały z gniewem dawnym, ostrym jak klinga i starym jak runa. W sto czterdziestym roku po ustanowieniu Katedry, lat dwieście po Poświęceniu Salvarana, gdy […]

Dzień czterdziesty trzeci mej pielgrzymki przez piaski Al-Murahat. Słońce znów spaliło pergamin mojej skóry, do niedawna jeszcze biały i delikatny, dziś podobny bardziej do smaganych wiatrem i piaskiem oblicz ludów miejscowych. Gdybym był poetą napisałbym jednak, że wiatr pustyni niesie więcej modlitw i cudów niż żaru i piasku.  Nie jestem jednak wierszopisarzem, a poszukiwaczem, kartografem